Carnaval 2000 (door g)

Ja mensen, hier ben ik weer met één van de ene kant leukste verhalen van het jaar, anderzijds is het ook weer balen omdat het nu allemaal weer voorbij is. Ik zal proberen alles zo duidelijk en goed mogelijk te beschrijven. Ik kan me niet alles meer herinneren maar daar hoef ik me niet voor te schamen vind ikzelf.

Zaterdag
Dit was de dag waar ik het paradijs met Carnaval betreed. Zelf woon ik in Eindhoven, maar met Carnaval is er maar één stad OOSTERHOUT! En probeer dat een limburger maar eens duidelijk te maken. Allereerst werd er vroeg afgesproken. Ikzelf ben niet zo van de snelle dus ben wat later gegaan. Eerst naar Pietje, die de deur opendeed met zijn carnavalspakkie nog niet aan. Want tja, dat was weer een probleem, wat doen we dit jaar aan. We wilden de schade van het afgelopen jaar, al dan niet geaccepteerd, even herstellen hé. De keuze was gevallen op een Tirolerpak oftewel "Die Leder Hose". Bjorn was ook al rustig aankomen kruipen en we hadden er zin in. Wij richting Shooters, waar natuurlijk weer een rij stond waar het Ridderhof jaloers op zo zijn. Wij vroegen ons meteen af, waarom staat er nu zo'n lange rij. Nou, dat was ons snel duidelijk. De Mezenlaan stond in al zijn getale voor het raam te pronken in welk tempo zij het Heineken bier door het keeltje lieten stomen. Dhr. Razenberg, ook wel bekend als de e-commerce neuker, had het al erg snel naar zijn zin. Dit was te merken aan het kortstondige bezoek van hem, in de gang waar normaal de uitsmijters (met of zonder spek) vertoeven. Tevens was Dhr. Zuur al aanwezig. Deze moest voor en tijdens de Carnaval zoveel studeren zodat hij geen tijd had om even naar een Carnavalswinkel te gaan. Zodoende is hij maar even langs Nathalie gegaan, die nog wel een oud shirtje van de C&A in haar kast had liggen..... Ook waren de gebroeders Smeets en Huijben binnen. Nathalie en haar bink vriend Pim hadden ook het gat van de deur gevonden, da's beter ook dan de deur van het gat van Nathalie vinden. Hier en daar werden er al verschillende knuppels van het plafond af getrokken....meer hierover later. De sfeer was ronduit fantastisch te noemen, vandaar dat ik me er ook niet zo heel veel meer van kan herinneren, wel dat Marc "altijd klaag" Smeets het niks aan vond en snel weg wilde. Dat zal wel door ander bepaald persoon komen waar zijn gedachte ELKE keer weer bij is.... We kennen allemaal de trucks van Eric Zuur om anderen te naaien. Het leuke van deze avond is, dat wij het een x bij Eric hebben kunnen doen. Dit kwam omdat hij namelijk in een andere outfit dan de rest was gekleed. Op een gegeven moment stond er een vrij lelijke meid, met haar achterste bibs richting de voorkant van Eric. Ik heb dus met o.a. Pieter een aantal maal even in 't kontje van die griet geknepen. 99.5 % van al die keren gaf ze Eric dan ook de schuld van dit voorval. Als Eric in hetzelfde pak als ons had gestaan, had ons zeker een keer beschuldigd, maar nu dus niet. Dit vond ik dus wel even leuk en dit feit zullen veel mensen met mij delen. Nadat alle glazen een aantal keren de tapkraan hadden getoucheerd, werden deze soms door verschillende mensen op de grond losgelaten. Dit kwam natuurlijk weer door onze grote vrienden Anton en Alcohol. Jaja, dat was me een nummertje. Een aantal weken voordat de Carnaval begon zat ik met Dhr. Razenberg in de auto en deze verkondigde toen al met trots dat dit het nieuwe Carnavalsnummer zou worden. Het zou mij benieuwen, maar het is ook zo geworden. En wat is dit een fantastisch nummer hé. En ja, eerlijk is eerlijk, de echte Anton's, dat waren wij hé. Zo snel als de DJ de sirene liet weerklinken bruiste de adraline door de mannen uit de Mezenlaan en omstreken. Anton Anton Anton.....ja goeie gast die Anton, maar je wordt er zo zat van. De drank vloeide dus weer rijkelijk de keeltjes in en de goede toon voor de Carnaval werd ingezet. Zoals ik al eerder had vermeld werd er hier en daar een knuppeltje van het plafond afgetrokken. Die bruine dingen hingen daar omdat dit jaar het Thema van Shooters: The Flinstones was. Beetje vertrokken, maar toch wel leuk....ik had liever een Tiroler huis gezien, maar ja, we hebben al zo'n goeie DJ in Shooters, klagen dat doen we niet hé! Dat doet marc of bjorn wel. Enfin, op een gegeven moment kreeg ik ook last van de zattigheid en begon bij zijn favoriete geslacht de knuppel tussen de benen te voelen. Zodoende konden alle lekkere mannen naar de ballen grijpen. Inclusief Bjorn van Mook en ons aller geroemde Patrick het gebakken eitje. Dit vond Bjorn op een gegeven moment niet zo leuk meer, hij moet namelijk ook Daan geregeld nog een goeie buurt kunnen geven, dus hij pakte de knuppel van mij af en sloeg mijn brilletje kapot. En daar kun je mij mee pakken. Dat brilletje had ik namelijk zaterdagochtend nog even in alle vroegte in Eindhoven voor fl. 25 gekocht. Dus had hij mij even goed terug te pakken. Sorry, maar ik kan me voor de rest niet zo heel veel meer herinneren Ik ben met Pieter naar buiten gegaan en naar die dikke pad van een hamburgertent, hoe heette die tent ook alweer...Vorspaget Hamburgers of zo, maar dat kan ik me niet helemaal herinneren. Bestellen we 1 hamburger en een frietje met mayonaise, hebben ze geen friet......doe dan maar een hamburger. Wat zal die gast gek zijn geworden van al die gekke Oosterhouters. Allemaal bezopen, loempe proat, platte proat, altijd over vrouwen klagend, maar met Carnaval hebben ze allemaal een Oosterhouts wijf op het oog. Het is ook zeker voor mij de stad waar ik Carnaval blijf vieren. trek me aan mijn Leder Hose als ik hier ooit vertrek. Vervolgens begon het rustig aan te sneeuwen, zodat er in de Leijsenstraat een sneeuwballengevecht begon. Dit weten niet veel Anton’s, alhoewel zoals ze er bij waren geweest, waren het alsnog vergeten gezien de zattigheid. Er stonden 3 auto's, waarvan 1 héle lelijke zwart, maar eigenlijk zijn alle zwarten lelijk, vraag dat maar aan de Pussyman of Rutger Kameroen Smeets, meer hierover later. Dus dat sneeuwballen gevecht begon en toen wisten we dus dat we zat waren. Pieter gooide immers raak........en ik stond maar te gooien, maar Pieter maakte iedere keer een schijnbeweging waar ex-NACer Clemens Zwijnenberg jaloers op zou zijn. Nadat Pieter de garagedeur had geopend dacht hij dat de pret over was. Niets was minder waar, want op dat moment gooide ik een vette harde ijsbal recht tegen de voorkant van zijn tandjes aan. Als je het niet geloofd, kijk maar eens naar zijn voortanden die staan schots en scheef. Snel naar bed en niet weten hoe we in slaap zijn gekomen.

Zondag
Dat vind ik altijd zo’n dag dat iedere keer hetzelfde probleem heeft: waar gaan we naar toe? Er was een fictieve zattigheid afspraak gemaakt om naar de Chinees bejaardé Kota Radje te gaan . Pieter wilde dit eerst niet, maar hij vond de vis daar wel smaken, dus vond hij het een goed idee. Dat begreep ik allemaal niet zo goed, ik had net immers heerlijk ontbeten bij de Familie Snelders en om dan alweer te gaan eten leek mij toch iets te veel van het goede. Maar ja, met Carnaval begrijp ik mezelf vaker niet zo goed. Enfin, wij daar naar toe en Bruce Levi's had de prijs voor ons verlaagt van fl.2,50 voor fl.2,00 meteen al die gasten bier halen. De optocht trok langzaam voorbij. Maar ik gebruik liever het derde woord uit de vorige zin om mijn pik, want ja, je staat daar maar wat koud te leiden hé. Totdat Dhr. altijd klaag Smeets, die tegenwoordig meedoet aan de show van Rolf Wouters: Vergeet je....niet, met een fantastisch idee kwam. Kom we gaan weg en lopen via de Hoofseweg, langs 36 steegjes waar de wind niet waait om zo langs het schijthuis voor Huiben en Razzi en de friettent voor Marc, Marc, Marc en Rutger te komen en om zo via La Grotta aan de andere kant van de weg te komen. I.p.v. vanaf de chinees naar la Grotta te lopen. Dat doet die Marc ook weer ELKE keer hé, van die domme ideeën verzinnen. Hij schrijft (en dat heb ik hem al verteld) echt niet te routebeschrijving naar Blanes straks, anders komen we dadelijk uit in Balus (vervoegd van het woord balen voor alle Marc Frietbuik Smeetsen onder ons) Dus wij naar de Stapmolen, waar Charly Chaplin junior ook al present was. Alle brillen werden uitgewisseld. Marc vroeg of Bjorn met zijn toch al niet kleine hoofd even de bril van Marc wilde uitzetten. Dit omdat door de steeds groter wordende consumptie zijn koppie te groot wordt. O ja, waarom liep Marc eigenlijk met die nepkleren aan. Hij was dus al de 2e Anton die afviel.....en dan niet letterlijk gezien. Kijk, wij kopen zo'n pakkie om bij elkaar een groep te formeren en om te laten zien: hier zijn wij, wij zijn er weer eens, de echte mannen die er altijd zijn, die zo lekker arrogant binnenkomen en een aantal uur later niet weten hoe naar buiten te gaan. Loopt er daar zo'n geschikte gast rond. Met 35 tandenborstels in zijn borstzakje, ik stop daar alleen maar bonnen in. Of dacht Marc, die mannen gaan vanavond natuurlijk Nasi eten bij restaurant Razenberg, ik zorg alvast voor een frisse adem. Daarbinnen was het natuurlijk goed toeven. Het is een van de weinig zaken waar ik het niet echt erg vind om naar het toilet te gaan. Op een gegeven moment riep de eigenaar of ik even een biertje wilde proeven. Hij zei: "we hebben normaal-, bruin- en witbier. Maar nu is er iets nieuws op de markt. Roodbier, hartstikke lekker en geen bijwerkingen. ik dat glas achterovergeslagen en ja hoor, daar kwamen de eerste vlekken al. Dit werd natuurlijk weer leuk door andere mensen geobserveerd welke mij de bijnaam vlekkie gaven. jongens bedankt! Al dat bier hakt er natuurlijk in en dat geeft ook wel eens het resultaat dat er gegeten moet worden. Rutger naar huis Huijben naar oma, om de NAC tussenstand te vragen Smeetsen naar huis. Pieter Bjorn en ik gingen nog even naar de Kloek. Onderwijl wordt natuurlijk Shooters gepasseerd. Marc was er niet bij, dus namen we de korste weg. Wij naar binnen staat er al een blad bier klaar van onze algeroemde grote vriend. Pakweg zo'n 16 glazen die er in een vrij kort tijdsbestek werden in gegooid. Ook werden er hier en daar wat bierviltjes uitgedeeld of richting derden gegooid. Vervolgens werd de kroegentocht voortgezet richting "De Kloek". het is een volwassenen café, maar o zo gezellig. Lekker sjansen met van die doktersmoeders van rond de 45 jaar en over een paar maanden jezelf voorkomen stellen als je met haar dochter hebt aangevreeën. (dit is een woord uit helmond). Hier binnen was vader Snelders niet te bekennen. Zodat we terecht kwamen bij tante Magda...(mag da?, wat? mag ik da? wat? Magda, mag ik met jullie Majo zoenen? Ja da mag, van Magda, maar niet van Huub). Opeens rennen er 2 Anton's met hun lekkere kontjes en de benen wijduitstaand alsof er nog 30 bierviltjes in hun leder Hose slip zaten richting de bussel. Duikt de een de keuken in, de ander de gokkast. Er was nog wel een tafeltje vrij voor 3 Anton's bij : Marlou, J-P, Koen, Dennis, en Ruud de Jong en ene schunbruter von mir. maar die naam ken ik niet Heino of zoiets. Hij was in ieder geval niet zo vriendelijk tegen mij. Maar ja, wat wil je als je met het dweilen een glas bier over je Ericsson T28s gegooid krijgt. Hij had het over je bek vol pissen. Daarop wilde ik antwoorden met de zin: "jij bent zo vadsig jij zweet al het vocht wat jij naar binnenwerkt er och uit, dus je kan helemaal niet pissen. We hebben daar een maaltijdje naar binnen gewerkt wat Bjorn toch wel de nodige moeite kostte. Ach Bjorn moet ook immers de groenten van Hak hebben. Nog even naar het voetballen gekeken en zag dat het allemaal goed zat. En dan met de nadruk op de laatste 2 woorden van de vorige zin. Deze maaltijd kregen wij aangeboden van Echte Bakkerij Snelders welke u kunt vinden op de markt en op de Keiweg. Wij daarna dus naar de Stapmolen, waar de overige Anton's natuurlijk alweer aanwezig waren. Hier werd natuurlijk weer een feestje gebouwd, waar menig "boven de rivieren wonend persoon" jaloers op zou zijn. Niet voor niets liepen er overal mensen uit gorichem, r'dam en hoe dichter bij....hoe rotter het wordt. Zodoende kwam ik ook nog een paar zatte kerels tegen die mij voor fl.5,- een 10 consumptiekaart wilde verkopen. Aangezien die andere nog 3 kaarten had en dus minder zat was, stelde hij zijn prijs iets hoger naar fl 50,- voor 3 kaarten. En ik maar zeggen: "wat jammer dat jullie weggaan jongens...." Toch wel lekker in de gedachte dat er 10 biertjes maar 0,50 cent per stuk zijn, maar dit alles zal jullie een worst wezen. Zondagavond stond het grootste gedeelte van onze groep in de Pandora. Door het jaar heen zou dit café het goed doen als kleuterschool: “ de boskabouter”, maar met Carnaval zijn wij er natuurlijk weer te vinden, alhoewel Rutger Razenberg er ook graag een keer op vrijdagavond naar toe zou willen, als we maar wel voor 24.00 uur gaan, anders zijn de jongste al weer weg. Daar weer goed van de plaat geraakt. Pieter stond op dat moment in z'n eentje met nog wat anderen bekenden waaronder fam. de Jong in de Stapmolen. Het vrouwen gehalte was zo hoog, dat ook Eric Zuur zijn zure tong naar buiten tilde. Wat wil je met zo'n muts. Ik kan met het opschrift niet helemaal herinneren, maar er stond iets op van “goeie muts”. Dit vond dat meisje natuurlijk wel leuk. Maar deze jongen is zo kritisch qua vrouwen, zodat hij het nichtje van ? maar even stevig op de mond toucheerde. Dit werd dan ook als zeer positief ontvangen door de Tirolergangbang welke allen in koor zongen: ''En Eric die is gay olé-olé-olé"!!!!! Ikzelf ben nog even gaan kijken of er iets in de Stapmolen te nemen viel. Staat Pietje daar zo zat als bakker Piet tegen de bar aan. Hier was het goed toeven. Ik werd nog ondergeschilderd met het woord “Anton”. Ik vond het al zo raar dat iedereen mij Anton noemde, maar wat wil je als het op je voorhoofd staat....Dat is weer eens wat anders dan rooie vlekken hé. Pieter vond het ook erg leuk om met Koen de Jong in alle vrouwen kontjes te knijpen die richting maakte naar het toilet. Ja, soms zou ik ook we eens een vrouw willen zijn. De wijzers van de klok gingen alweer staan in de richting waarin ik mijn penis prefereer, oftewel 02.00 uur. lekker goed omhoog stijf staand, zodat ie er perfect inpast. Sorry, ik ben nog niet veranderd wat dat betreft sinds ik op kamers woon, uuuuh IN kamers...... In de Pandora stond er nog een geil kreng, welke met elke gast stond te geilen. Zelf de Kip van Tom kon het niet meer houden. Op het moment dat ik er voorbij liep, had ik nog niet door dat ze iedereen op stond te geilen. Ik liep dus richting haar, steekt ze haar perfect op maat gemaakte tomatenkontje richting mijn penis, als van: "steek me er maar mee jongenman. Aangezien het bier mijn urineleider al menigmaal was gepasseerd, bleek dat ik al goed dronken was. En als ik dronken ben, heb ik overal het schijt aan. Ik schijt me dan ook de tering als ik in een café sta (ik krijg er soms zelfs een schrale kont van), maar dit terzijde. Ik was dus al goed bezopen en dacht: “laat ik mijn paal er eens langs halen”. Nou er ontstaat me daar me toch een spijkerbroekpaling welke ik nog beter vond dan echte sex met bepaalde ex-en. Tjonge jonge. Mijn Leder Hose veranderde spontaan in een "Heter Hose" Ze had al een vriend uit A'dam. Ik kreeg het er snel uit, want ik zei gewoon: "Wat ben jij een geil vies ding, je zit iedereen op te geilen en blabla. Dit kon ze wel waarderen. Ik schoot er niks mee op, maar wist wel waar ik aan toe was. Ook de groep von bruter Zuur was weer aanwezig. Buning Bunning ten top, wat een vent hé. Heeft altijd iets te melden en is ook helemaal gek. Hij wilde me bewijzen van spreken pijpen voor zo'n: “Met den houtenaar goed gemutst” muts. Ook gaf ik een aantal gasten Spaanse les, nou die les van mij gaat op die momenten echt nergens over, maar ze nemen alles aan…prachtig! Pieter had nog even een lesje vermenigvuldigen in De Stapmolen gegeven. Hij had namelijk een blad bier gekocht en deze ter plekke in het toilet weer op de grond gezet. Vervolgens wachtte hij even, aaide een keer over z'n buik. En floeps in drie keer spugen en er lag weer een blad bier in het toilet. Daar baal ik nou van. Als Pieter mij de volgende keer nou even roept, haal ik snel een blad bier met lege glazen, zodat we deze snel weer kunnen vullen. Gooit hij ze in het toilet....dat snap ik nou niet hé, moeten wij eens een boterham van Bakkerij Snelders weggooien......en voor hoeveel geldt 1 biertje ook alweer? Juist, 1 boterham! Tikt de uitsmijter (terwijl ik weer in de Pandora ben beland) opeens op mijn rug. Jongens: "hoogste tijd". Ah, weer een dag voorbij. Ik kan me hier niet zo heel veel meer van herinneren, wel dat er buiten nogal wat leuke liedjes zijn gezongen over jongen uit kameoen, of moet er wel een "R" tussen van Raus...?? En wie wil er zoenen? Verdere informatie bij Dhr. Smeets. Pieter en Bjorn stonden nog even na te babbelen in de garage van de Bakkerij, zonder licht. Per ongeluk kwam ik aan gelopen en deed het licht binnen 1 sec. aan. Dit konden die gasten allemaal niet meer begrijpen. Tevens vond ik Pieter zijn bril die naast zijn grote schoenen lag. Hij was al bang dat hij deze kwijt was. Pieter moest ook nog even de sterkte van de muren testen omdat er weer eens iets was voor gevallen met een van de vrouwen.....Dit heeft dus heel de Zandheuvel gemerkt d.m.v. afgebroken voordeur puien, zonneweringen, vlaggenstokken, autospiegels zelfs de Opel Comb 1.4 liter bestelauto, bouwjaar 1993 wist niet waar hij het moest zoeken En knal weer een schop tegen het beestje. Hij wist heel goed wat hij deed want die andere Volkswagen Ralp Lauren stond er naast. In 't geheel weet hij dit niet meer, dan kun je het zeggen, maar hij gelooft het toch niet. Ook niet dat hij die avond weer met Yet had staan zoenen......Nog even naar het gesnurk van vader Snelders geluisterd en ik moet zeggen: “dat doet ie goed hoor..” Daarna maar lekker snel naar bed gegaan, want morgen was het alweer maandag. Nog maar 2 dagen te gaan…

Maandag
En dan word je wakker. Je kunt je lam voelen, koppijn hebben, naast Nathalie wakker worden of wat ik meemaakte. Ik smeekte me of ze me hierboven wilde komen halen en nog snel ook. Ik lag naar mijn gevoel in een doodskist. Dit is zo moeilijk te omschrijven en je wil het ook niet geloven Want je wacht ongeveer 360 dagen per jaar op dit o zo grandioze feest en dan afhaken. No way. Er leek voor mij maar 1 weg....naar de hel. Ik ben wel eens gek geworden maar die ochtend. Zo als ik al vaker heb verteld. Ze hadden mijn begrafenis naar mijn gevoel al geregeld, behalve moest de koffietafel bij de Koppelpaarden nog geregeld worden. Heb je wel eens koorts gehad, da's erg, maar met Carnaval.......kan dat echt niet. Ben maar snel naar het toilet gegaan....wat gedronken een halve Omnivit buis naar binnen gegoten, daarna een fles water op en verder gaan pitten. En 4 uur later werd ik een stuk beter waker, blij dat er Omnivit bestaat. Pietje werd ook wakker, met de zin: "Er zit een jungle in mij bek..." Wat moet je dan nog zeggen. En dit is pas de introductie van een dag, die ik als een van de beste van de Carnaval beschouw. Pieter had de dag hiervoor nog wat vage bedoelingen met de fiets van zijn neefjes. Omdat die bedoelingen niet door waren gegaan, was die fiets blijven staan op de markt. Bjorn kwam al snel te hulp en heeft dat probleem met de auto opgelost. Daarna werd Florus Clitorus nog even uitgelaten en zijn we vol goede moed naar de stad gelopen. Stapt ter hoogte van de Klappijestraat (ik weet niet of ik de naam van deze straat goed schrijf, want ik zie dit bordje alleen maar als ik zat ben dus…)de fam. Mook 2 met Jiuneviévu uit een auto. Al ben ik nog zo zat, heb ik alle jongens van de Mezenlaan op de bek gepakt, als ik naar haar toe stap word ik nog zenuwachtig, amai! Enfin, wij naar Shooters en maar lachen iedereen. Dag 3 was alweer aangebroken. Die eerste slokken zijn het ergste hé. Shooters was zo goed voor ons om Mnr. Vermeer van Radio Noordzee uit te nodigen, deze bracht de stemming er redelijk, maar niet fantastisch in. Ik bedoel die polonaise had meer weg van een rozenkrans voor die begrafenis van vanochtend dan een Pytonslang die men wil aanschaffen in het niet 90graden staande huis van Sjoerd Backus. Maakt niet uit, ze hebben bij Shooters bier, dus het komt allemaal goed. Pieter was nog nuchter, dus hij durfde nog wel met Jiuneviéve te praten. ik bedoel na 8 bier voel je hem wel en dan zou ik ook niet meer durven. Dan spuug je haar in ieder geval onder en dat willen ze schijnbaar niet. Alhoewel ze wilde wel erg graag spraakwater, want ze vroeg constant om Spa blauw. En Pietje maar tegen iedere barman zeggen. Mij 1 Spa Blauw en da's niet vur mai hur....en dan nog lekker op z'n plat Oosterhouts. Ding-Dong op Wagenaarstraat ? Effe vurstelle an die ouwelui van Jiuneviéve. Ze zullen in ieder geval niet zeggen zoals Mini dat je uit r'dam komt. Ik zal hier niet verder op ingaan, anders wordt Jan-Pierre boos. Als je dit niet begrijpt, tja dan moet je het maar even aan Pieter, g, Mini, Piet of Jean Pierre vragen..... Maar niet op doorgaan, want dat heeft Pieter al gedaan. Ja, van al die vrouwen, daar krijg ik 't af en toe warm van. En als ik het warm krijg, dan krijg ik het goed warm. "Wat zie jij er leuk geschminkt uit.....dat is geen schmink kut"! Even een koortsaanvalletje, kan gebeuren hé. Nadat Bjorn en Rutger een aantal kalmerende toespraken gehouden werd het alleen maar erger. Siebe stelde dan ook voor om over een uur naar het Ziekenhuis te gaan. Hij had net 4 bier op en een Cola, dus over een uur zou het 1e bier alweer verwerkt zijn (jammer eigenlijk, als dat iets langzamer zou gaan zouden we langer en sneller zat zijn, dus weer kostenbesparing, dus weer meer geld om.....uuuhhhh bier te kopen, dus eigenlijk is het geen probleem.) Gelukkig verliep het op een gegeven moment allemaal wat beter en gingen de vlekken weg. Zodoende gingen we ook naar De Stapmolen om daar onze consumptie uit te breiden. Wat daar binnen is gebeurd, weet ik niet zo goed meer op dit moment….maar misschien schiet het me nog wel te binnen. Pieter aan ondertussen zjuinig staan vrijen met zjuinigvrije. Nu heeft hij alles wat zijn hartje begeerd hé, werk, school, uitgaan, vrouw…nu nog een mooie auto. De tijd vloog en er werd besloten om i.p.v. pis ook maar een keer wat schijt te gaan produceren. Restaurant Razenberg was al vol geboekt dus daar konden we niet meer terecht. Bjorn, Huijben en jawel ook Pieter waren van plan om naar Kota Radje te gaan. Eerst werd er een bezoekje gedaan aan het o zo gezellige café: “De Kloek”. Daar waren dan ook een aantal bekenden, waaronder de ouders van Sjoerd die we nu dus al meer hadden gezien dan Backus senior himself. Het leuke van die bar is, dat er in het midden een lekkere drempel ligt en dat wist de G.K. dus even niet meer. Loopt Huijben achter mij aan en ik ga me daar op m’n bek, met mijn kin in het glas bier gestrekt over de vloer. Volgens vader Snelders ligt deze er al 100 jaar. Ik weet nog steeds niet wat hij nu bedoelt, die drempel of ik? Laat ook maar. Nog even geholpen met wat glazen spoelen bij de Bar, dit tot groot genoegen van de barvrouw, die meteen een aantal kritieke punten richting mijn trommelvliezen blaasde. En als ik aan trommelvliezen denk, denk ik aan vliezen, dan denk ik aan watervliezen, water, vissen, vissen in huis> een aquarium. Waar hebben ze een aquarium? Bij Kota Radje, wij daar snel naar toe, met nog 4 glazen bier in mij klauwen, die ik zojuist van een kennis had gekregen, die tevens voor Bjorn, Pieter en Huijben bestemd waren. Even dat biertje afgeleverd bij de Chinees. Bjorn stond al zijn geluk met Pieter te beproeven op de gokkasten die met Carnaval nooit worden afgesteld, tenminste dat denk je als je alweer 20 punten op de teller ziet staan, dit nadat je net een muntje van fl 5,- in het kastje hebt gestopt. Ik moest nog even naar de Salerno, waar ik nog nooit geweest was. Even een huisgenoot zoeken van mij. En dat valt best mee daarbinnen. Allemaal lekkere ouwe vrouwen, waar ik wel eens een nachtje mijn kussen van mijn bed mee warm zou willen maken. Zodoende kwam ik al een vrouwtje tegen, die misschien zonder bier er een stuk minder uitzag, maar ja, zoenen is lekker dus we probeerden het maar. 1 tip: Lieg (met Carnaval) over je leeftijd. Het heeft toch geen zin om eerlijk te zijn, want het is allemaal een korte termijn planning. Die meid zei in ieder geval dat ze hier ook nooit kwam en dat ze wel vaak in de Stapmolen kwam. Ik naar haar leeftijd vragen: steekt ze 3 vingers op…ik denk nou 23 hé…..en jij ik dus 1 vinger opsteken (21)……Zij: ”dus jij bent pas 10 jaar”….zij telde dus in 10 tallen, weet ik veel.….Zeg ik nee, 21….schoot ze spontaan in de lach. Nog een klein kusje gegeven en “misschien dat ik je vanavond nog wel zie….en dat we dan misschien wat meer kunnen d(z)oen” bla bla bla. Ik vertrokken en naar de chinees teruggegaan. Kom ik daar in een heksenketel: Pieter dit Pieter dat…voor maar liefst 30 bonnen zou hij zijn hoofdje met zwart haar in het aquarium steken van 3 andere niettemin gekke gasten. Eerst eten zeggen ze in Oosterhout en de majoen (miljoen) die op de tafel van die gasten stond, vonden wij ook wel lekker. Even vragen, nog geen seconde later vliegt de majoen van tafel 2 naar 4 en op de grond et cetera. Nadat alle magen weer goed gevuld waren met Chinese honden- en kattevlees, moest Pieter zijn ruige woorden ook maar eens waar gaan maken. Poging 1 viel niet in goede aarde bij Mevrouw Bruce Lee Bejaardé. Poging 2 liet ze wel toe. Een kleine vertwijfeling viel van zijn gezicht te lezen, een diepe adem, zijn hoofd vertwijfelend een aantal keer op-en-neer schuddend en vervolgens met zijn mond nog even een kauw beweging maken…dit doet hij namelijk altijd als hij voor een moeilijke beslissing of uitdaging staat. Op dat vlak ken ik hem onderhand wel. Plons, zijn hoofd stak hij in het aquarium, wat naar schatting (gezien de reinheid van de keuken wat toch wel de hoogste prioriteit heeft in een restaurant niet echt joviaal te noemen valt) sinds mei 1998 (voorjaarsschoonmaak) niet meer schoon is gemaakt. De vissen die in het dingetje rondzwommen en dan leg ik de nadruk op rondZWOMMEN wegens het hoge gel verbruik, kozen meteen het dievenpad, want die vent was zo lelijk die zijn kop in ’t aquarium stak. En het mooie was, als aandachtig toeschouwer zijnde, dat zijn koppie nauwelijks bewoog. Wel werd het een stukkie groter, maar dat zal wel door het glas gekomen zijn. Schijnbaar kun je alles horen als je in zo’n ding zit…..dus wij maar tellen op een tempo waar het drinktempo van Huijben zelfs u tegen zegt. Na afloop van deze grootse prestatie gaven de mannen de 3 ritsen, maar er was nog een grotere uitdaging. Schijnbaar moet een van die gasten altijd kotsen na het eten. Nu was de uitdaging om het aquarium vol te kotsen voor die 30 bonnen van Pieter. Dit werd met veel plezier begroet. De opmerking die daarna tussen één van die gasten de voortanden passeerde was van zéér hoog niveau. Als Pieter dan zijn kop er weer insteekt, krijgt hij die 30 bonnen weer terug. Je moest er bijzijn geweest om deze zinnen op dat moment in die hoedanigheid te kunnen begrijpen. Meteen even een taxi besteld (10 bonnen) voor het herstellen van het kapsel. Jiuneviévu zou ook nog komen dus….(letterlijk of figuurlijk?). Jiuneviévu, zal hieronder verder gaan met de benaming “ zuenigvrije”. We gingen dus weer verder in de Stapmolen, waar de andere clan van de Mezenlaan weer aanwezig was. Het was ondertussen ijzig koud geworden, maar dat hoort schijnbaar bij Carnaval. Op dat moment was er natuurlijk veel te vertellen over de gebeurtenissen bij de chinees. Ik weet zeker dat Pieter niet meer mee wil naar de Zillon, want daar is nog een grotere uitdaging. Ondertussen bleek dat het schijnbaar voor veel jongens de laatste Carnavalsdag zou zijn. Je hebt Anton’s en echte Anton’s hé…maar dat nemen dan maar weer voor lief. Ik voelde me na een tijdje vrij kut, ben toen maar even naar Basje gegaan. Daarbinnen was het redelijk gezellig, maar de koorts deelde mij parten. Totdat wij werden geroepen door een paar gasten, die alleen wisten dat ze de Leder Hosen moesten roepen. Pieter, Bjorn, Marc en ik dus naar de Pub staan daar dé 2 bakkers uit Oosterhout op het balkon, alle vrouwen van boven in de Tietenkooi te bekijken. En een plezier dat ze hadden. Wij naar boven en daar nog wat peper en zoutstelletjes gejat, met de directeur van de Rabobank gepraat, muziek gespeeld op een accordeon, een puist uit geknepen en uiteindelijk ook op dat balkon gestaan. Dat zal er volgend jaar wel weer van komen, want pa Snelders wilde het maar al te graag kopen. Nadat deze zattigheid taferelen afgelopen waren, waren we nog even naar de Stapmolen gegaan. Hier kan ik niet veel over mijn mede-Anton’s vertellen, wel dat ik op een perfecte plaats stond. Die gebeurtenissen die mij die avond zijn overkomen zal ik niet snel meer vergeten. Ik heb het woensdagavond ook gemerkt aan de hoeveelheid sperma die er uit mijn pik spoot. Op dat moment maakte m’n ballen zoveel zaad aan, waar de producent van de viagrapil gek van zou zijn geworden. Vroeger was ik altijd jaloers op die gasten die weer eens een wijf met ontzettend veel zaad de pornofilm tot een hoog niveau deed laten stijgen, had mij er neer gezet en we kregen een oscar! Dat ligt ook aan de tekst van Anton aus Tirol….der natur. Kenners weten wat ik bedoel! Het was allemaal weer afgelopen en ik zeg tegen die meid dat haar Boa in de fik staat. Hij wordt heet van jou…..En dat moet je nou net niet zeggen tegen de den houtenaar, dat wil hij namelijk zo graag horen zodat hij zijn pikkie niet meer in bedwang kan houden. Maar al die vrouwen die…..aaaaaahhhhhhhhi ik houd er maar over op. Daarna ben ik met Pieter en Bjorn mijn jas gaan halen. Vervolgens moesten we langs de gevarenzone Need. En I don’t need Need….Staat er een rode Opel Calibra, die zojuist van te voren even naar de Zillion was geweest om hier en daar een speaker op te halen. Nou, die ging me te keer. En al die gabbers beginnen opeens te springen, was wel mooi. Er rolde letterlijk een kerel uit die auto! Tegenover Need, heb je ook zo’n mooie winkel, waar ik binnen nu en 25 jaar toch wel een keer ’t een en ander wil gaan kopen. Dan moeten ze natuurlijk ook voetbalkleren voor de kleine verkopen. Ik blijf nog maar even oefenen, alhoewel het weer sinds 23 december is, dat ik mijn pikkie formeel heb bevredigd, maar dit terzijde. Op dat moment rijdt er ene Siebe in een taxibus voorbij. Pieter vroeg heel subtiel: “mogen wij meerijden, maar we betalen niet hoor”. Ja, dat is handel….ik wil dat wel eens meemaken later. Ik koop bij jouw honderd kilo vlees voor de frikanDELlen broodjes, maar ik betaal niet. En dan natuurlijk op z’n plat Oosterhouts. Wij meerijden en in een vogelvlucht over de Zandheuvel. Begint opeens Sherman (die dus ook in die wagen zat) een complet te zingen. “turkije turkije (natuurlijk met kleine letter) in de brand, turkije in de brand. Maar ook: turkije nummer 1. Wij uitstappen uit bij Leysenstraat 1 en niet betaald. Siebe snel met die bak terug geragd en Siebe, bij deze hartelijk dank! Binnen komend staan Hans en Piet Snelders nog lollig te zingen, waarop wij met z’n 4-en spontaan, hoe kan het ook anders, Anton aus Tirol zingen: “Ich bin den Anton aus Tirol lalala lalala lalalalalalalala, ja mensen, op zo’n moment voel je je goed. Nog even doornemen wie wat gescoord heeft. Pieter had het dus met Jiuneviévu, Peggy met Hans. Schiet iedereen in volle lag (net als ik nu in dit lokaal) Die naam verschillen schitterend. Ik nog even mijn verhaal verteld. Hans kende haar wel vanwege de boa, het mooie was dat er hier en daar nog een veertje te vinden was op mijn pakkie als bewijsmateriaal. Toch had ik liever ander haar als bewijsmateriaal getoond maar dat zal wel een illusie blijven. Naar boven gegaan en lekker gaan slapen. Ik hoopte dat ik morgen niet weer in een doodskist wakker zou worden, dus slikte ik voor het slapen gaan die andere helft van die Omnivit bus maar naar binnen. Het schijten ging ook al niet zo lekker meer. Moet je je kont eens afvegen, als deze schraal is. Dat kun je vergelijken als Pim zijn grote Pythonslang in je kontje steekt, nee dat wil je niet meemaken. Welterusten!

Dinsdag
Ik werd niet wakker in een doodskist, was wel weer eens lekker. Maar ja, alweer de laatste dag. Op dit moment denk je dat iedereen aanwezig zou zijn, maar dat zou anders blijken….Eerst naar de “Ronde van het Rutselbos” geweest. Je kunt zeggen: wij zijn de mannen, maar die aukus die komen eerder aan in het café dan wij hoor! Ik weet niet waar het aan ligt dat wij altijd zo lam zijn, maar die aukus die blijven ook maar gaan. Daar zagen we dat Piet & Ton de pechprijs hadden behaald met: “wij hebben al 2 dagen een stuk in onze kraag”. Nou ik had al 8 dagen een stuk in mijn kraag….figuurlijk dan. Vervolgens vervolgde de stoet van 2 personen naar Shooters. Daar samen met Pieter het allereerste getapte biertje uit de tap van Shooters van die dag op. Die beviel me redelijk, ( we hadden er al 2 op bij café Strijen) toch eerst maar even een dubbele espresso op en stapbonnen gekocht. De stemming was fantastisch te noemen, we waren er maar met z’n tweeën en dat is eigenlijk genoeg…… Toch kwamen er wat meer mensen het café binnen waaronder Feiko, Noud, Vera, de kip van Tom en Tom zelf. Even alle niet verkeerde verhalen over Breda geïnventariseerd, maar toch ook weer blij dat het in Oosterhout een garantie voor plezier is. Opeens waren zij weer verdwenen en zijn Pieter en ik maar even gaan voetballen met een bal. Het hooghouden ging zo goed, dat ik me direct wilde aanmelden bij rkc waalwijk, toen ik erachter kwam dat het met een ballon was, wist ik wel beter. Ook nog enige acties van richard witsche nagedaan die hij tijden het Ek ’88 Nederland-mofrica ten toon werd gespreid. Waar zouden die Razenberg en Smeets nou blijven, dat was de vraag. Eerst met Tom zijn openklapbare diepvrieskist gebeld. Moeder Razenberg gaf aan dat meneer nog op bed lag. Hij lag gewoon nep te slapen, hij was namelijk aan het rukken op die meid uit Wallenveen of op Anita Witzier. Ik raad het je af Razenberg, ze weet wanneer jij je rukt, want is toch pornografisch begaafd…..of is dat weer iets anders. Enfin, het bier begon weer steeds beter te smaken, en zeuinigvrije was ook alweer in Shooters getreden. Moeder Backus kwam nog even binnen met allerlei snoep en melk vor baby’s en nog enkele zattenmans praatjes gemaakt, maar nog steeds ongerust of Rutger nu onderhand was klaargekomen. Weer met dat bevroren ding van Tom gebeld en nu zei moeder Razenberg:” hij komt ……hé hé hij komt. Goed dat zijn moeder het ook weet, ze moet immers iedere week weer die vieze spermahanddoeken schoonmaken. Nog even met een vriendin van Vera gepraat, die mij even vertelde dat ze een blouse van ongeveer fl.1200,- piek met Carnaval aan had. Dit is schijnbaar echt zo. En ja, hoor daar kwam hij aan. Dhr. Razenberg, helemaal fit en wel. Hij had nog een rood koppie, maar wat wil je, het kost ook zoveel kracht om klaar te komen op Anita Witzier…vooral als ze het weet….. Het was een gezellige boel. We waren immers vanaf 13.00 uur in het café. De wijzers wezen naar 17.30 uur en men vond het nodig om ANTON te draaien. Dat nummer horen we graag hé. Op de bar gestaan, (zou ik anders nooit doen) en uit het Tirolerhuis dak gegaan. Pieter was weer pleiten, die moest iets halen of zoen, wat wist ik al niet meer………hé zeunigvrijé is ook weg?. Nog even van een gast (die ook bij dat vrouwtje van maandagavond stond) vernomen dat die meid maandag nacht nog om Guido Kuijsters vroeg…..maandagavond op de markt. Nee, die ken ik niet, ik ken alleen Anton! Tjonge jonge en ik maar blij zijn dat we met Siebe mee konden rijden……..rije rije rije rije. Toch maar even gaan zoeken waar Pieter was, Rutger wilde immers alweer gaan eten. Naar La Grotta gelopen (was wel ver) en aan de deur gevraagd of hij 6 wespen had gezien. ( we gingen namelijk met die 6 bij La Grotta eten) Die vent zal wel denken, “ die gast is helemaal gek”. En Yet (Pieter is namelijk altijd bij Yet) heb je die gezien. Ja, die heeft hier gewerkt, die zit boven. Ik naar boven een tafel met pakweg 6 wespen een duivel een gsm een fries en Pietje. Was wel een leuk moment. Goed zat en dan als laatste aankomen. Ik had het wel koud, want ik zat naast die Fries. Tagatelle Salmone besteld en de Lasagne van Pieter opgegeten. Hij kreeg het namelijk iets eerder als ik opgediend. Nadat alles was betaald vlogen de bijen weer weg. Pieter moest toch even schijten. Aangezien het nogal koud was geworden, heb ik nog even een aantal radiators in het toilethokje gezet, inclusief het kinderzitje, welke te vinden waren in het halletje richting het toilet. Nadat we daar nog het één en ander hadden gejat zoals citroenschijven, aanstekers et cetera, besloten we toch maar om terug te gaan naar Shooters. Daar aangekomen herkende ik zowaar een aantal mensen, waaronder die meid van gisteren. Dronken, dat was ik! En toch geraakte ik in een stresssituatie die ik niemand wens. Het kutte is, dat ik liever zelf naar haar toeloop, want dan kan ik zelf verzinnen wat ik zeg. Komt ze naar mij toe…………ik kreeg dus voldoende tekst uit m’n bek, maar zij kon mij niet helemaal verstaan. Ze zou eerst niet komen, dus ik vroeg: “hoe laat ga je naar huis…”? Antwoord ze met: “ja” Dat kan dus niet. En zo gebeurde het dus 4 x, ik helemaal in een dip na het eten, dus moe, dus niet kunnen praten. Loopt ze spontaan, zonder iets te zeggen….weg. Meteen maar besloten om richting “De Pandora” te gaan. Buiten kwam ik al iemand tegen, die ik die avond nog vaker tegen zou komen. Een van die personen was Sjoerd Backus. Dus nu was de stand senior-junior 2-1! Sjoerd had z’n haren weer netjes gekamd maar was vergeten om de borstel eruit te halen. In de Pandora was er weer een geile sfeer ontstaan, zoals alleen op mavo Willem van Duivenvoorde hing. Hoe dat kwam, weet ik niet, maar Dhr. Kolen was in ieder geval niet aanwezig. Misschien wel letterlijk, want het was me weer en partij warm, nee liever gezegd héét daarbinnen. Ik kreeg van een meisje nog wat Vampier bloeddruppels op mijn slaap richting mijn nek gemeerd. Vele mensen reageerden verschrokken, zo ook Rutger Razenberg, Smeets lag in bed, bad J(ch)oice. “Mee naar toilet”: zei Rutger en begon zich meteen af te vragen welke hooligan dit nu weer had gedaan. Met hem anderen die ik de stuipen op het lijf jaagde. HEERLIJK! Totdat zatteman Pieter eraan kwam. Net nieuw nog vers uitlopend met luchtbellen bevattend bloed op mijn slaap laten druppelen. Als ik opdat moment zelf naar het toilet was gegaan, had ik volgens mij niet gelooft dat het nep was. Pieter wist niet meer hoe hij moest lopen, 5 min. Eerder had ik hem nog op zijn vingers zien tellen in een tempo van weet ik veel wat hoeveel bier hij ook alweer moest bestellen. Ik dacht: ”die gaan we pakken”. Hij had er weinig woorden voor over, ik denk die gast ziet het niet. En écht richting zijn o zo mooie blauwe ogen met zwart haar mijn “wond” tonen. Maar niks zien alleen zeggen: “dat is nep man”! Dan is drank toch nog ergens goed voor. Ik zal eens naar de Universiteit in de buurt van Sjoerd zijn waterpashuis gaan en Pieter helemaal de tering laten zuipen en laten zien wat Pieter allemaal kan onderscheiden. Dan is er geen laboratoria meer nodig, sure! Ik dacht op een gegeven moment nog dat ik Sherman tegenkwam. Ik dus dat nummer over: “turkijke in de brand” staan blèren in zijn oor…..is het de broer van Jordi Schmidt. Gelukkig kwam ik die gast tegen in Lorret de Mar, anders had ik écht bloed kunnen spoelen. Hij zei tegen: “ Nee, man ik ben Indo”! En warempel, hij had een shirt aan met het opschrift: superindo……..later! Pieter had alle tijd om te drinken. Zeunigvrije was er toch niet en wat moet je dan hé……..Ik loop altijd naar Rutger Smeets, maar die was er deze avond niet. Tevens loopt hij zich tegenwoordig op Joyce te verrukken. Joyce, better choice? Ben ik te min dan? Ondertussen had de kip van Tom ook alweer slaap gekregen, of mijn ogen en hersenen want die was nergens meer te bekennen. Zoveel meiden vroegen nog aan mij: “waar is dat lekkere ding met die kip”. Ik zei: “dat weet ik niet, maar die jongen met die Python staat voor je”! Rutger was ook al op geen een landkaart meer te bevinden. Ik denk dat zelfs Columbus nog moeite zou hebben gehad om die gast te kunnen traceren, hélémaal van de kaart! En dan kijk je naar je horloge, zie je iedereen actiever en zatter worden, en de wijzers rijken naar 00.00 uur. De DJ voelde het PERFECT aan, hij draaide nog 1x Anton aus Tirol en vervolgens een vet Haknummer! Het zweet stond op mijn ballen. En dan maar zeggen dat skivakanties leuker zijn dan Carnaval. Misschien wel leuk hoor, die skivakanties, maar absoluut niet met Carnaval. Buiten kwamen we die wespen weer tegen die niet de Pandora in mochten (te jong). Zij hadden grote twijfels over wat ik nu weer had uitgevreten. Dit vond iemand niet zo leuk en dat scheelt mij weer een dik schoonbroertje die ik niet zo mag. Allemaal vaag, maar kenners begrijpen dit. Nog even aan die nog altijd zo lekker Natasha een kusje gegeven en de jassen bij de al gesloten Shooters gehaald. Daarna gaan wachten op wat komen zou. Rutger wist het maar al te goed te vertellen. “Het gaat beginnen Guud en ze zoeken jouw”. Er liepen nogal wat veel NAC-ers voorbij, waar Rutger doodleuk tegen zei dat ik het was. En hij liep weer weg en kwam terug, “ben agressief”…meer kwam er niet uit. Ik stond me best doen om een meid te versieren. Het was vrij koud buiten en daar kwam Sjagmonster Sjoerd aan. Z’n haren zaten al weer wat beter van het zweet wat door het kapsel was gedrongen. Sjoerd kon alles nog goed vertellen, want hij wilde voor ons een taxi regelen. Dit door middel van het voor de taxi gaan staan en niet meer weglopen. Van je collega’s moet je het maar hebben hé Sjoerd! Op dat moment werd Pieter nog even aan zjeunigvrijé en aan het werk van woensdagochtend 07.00 uur herinnerd. Was ie namelijk helemaal vergeten…... Ook heeft Pieter het initiatief getoond om een reünie te organiseren voor Mavo Willem van Duivenvoorde. Dan is dus toch Dhr. Kolen in De Pandora geweest en hem ter plekke overgehaald. Nadat de meiden waren opgehaald met een Audi 80 bordeaux kleur, of kwam die kleur door het bloed wast langs mijn ogen stroomde of door het alcohol wat de aderen in mijn ogen had laten springen. In ieder geval zijn we richting huis gelopen. Kom ik die gast tegen die ik dus een dag eerder aan het zoeken was in de Salerno. Even hem op de bek gepakt en dat was best lekker. In de verte stond Pieter al de TV bij Victor Boeren te liften en te dalen. Thuis kan dit namelijk niet meer. Bij Victor Boeren volgens Noud ook niet meer sinds Pietje er bezig is geweest. Ja, want wij zagen daar Noud en Agnes…..tja ik weet er niet veel meer van, wel dat ik met Agnes en Noud heb gepraat. Verderop nog een bekende tegen gekomen. Ik had een Zorro cape van iemand gekregen. Tegen die gast gezegd: “ ik ben Anton en ik habe meine jurg…….k (Zorro Cape) mit genomen……wist niet waar hij het had, schitterend. Thuis snel naar bed want morgen ……kut morgen is het alweer voorbij. En ik heb niets eens de pop verbrand zien worden. Dan gaat om 06.30 uur de wekker en wordt die gast naast mij maar niet wakker. Toch hem maar even gewekt, een paar grappen verteld (je bent nog zat) en zelf lichtelijk ziek verder gaan slapen. Dit na een interval van 1 uur. Wakker worden en balen, balen dat het voorbij is. Aan de ene kant is het wel weer genoeg geweest, maar “gezelligheid kent geen tijd”. Overal in andere steden gaan ze tot 05.00 uur door. En wij 02.00 uur….misschien toch te vroeg. Mensen, het was weer een fantastische Carnaval, welke door de Tirolergroep weer tot een absoluut hoogtepunt is gekomen in mij jeugdjaren. Dit zijn de tijden van je leven waarin alles nog kan, waar je niet om 17.00 uur de oppas moet gaan aflossen of het kind van 8 jaar naar huis moet gaan brengen of op moet gaan halen van de Pannehoef. Nu kun je nog zoveel zuipen als je zelf wil c.q. kan, zonder dat er een meid naast je staat die zegt, die teveel hé. Zonder dat er een meid naast je staat die bijvoorbeeld alleen maar Spa Blauw drinkt, dan word je toch gek. Nu kun je nog naar iedere meid toestappen die jij leuk, lekker en of gewoon geil lijkt. Waarom zou je het dan niet doen? Later, als jij de verkeerde keuze hebt gemaakt, kan dat niet meer. Misschien mag je dan niet eens meer Carnaval vieren. We lopen allemaal te klagen, dit en dat en dipje zus (ik ook)….maar waarom? Nu zitten we weer in het suffe Maart. Straks gaan we nog een keertje pissen voor het politiebureau in a’dam en we krijgen moeie benen met koninginnedag. Er kan toch niets op tegen Carnaval. O ja, zeker straks het Ek 2000 wordt ook weer een happening en de vakantie in Blanes ook, maar dat neemt niet weg dat Carnaval EXPLOSIEVER is. Héél de dag zuipen, geen stress om het voetballen en geen moeilijke talen spreken om te vragen waar we moeten zijn, want dat weten wij wel…. !!!!OOSTERHOUT!!!!

Ik hoop dat u allen van dit verhaal hebt genoten. Ik bewaar het in ieder geval, om het later achter de geraniums nog eens lekker stiekem na te lezen als mijn vrouw naar de bingo is!

g den houtenaar